Koszary saperskie przy Körnerstraße

Jak już wcześniej wspomniałem opisując historie powstania Pomorskiego Batalion Pionierów Nr.2 około roku 1898 powstały nowe pionierskie koszary przy ulicy Körnerstraße.

A wiec w Październiku 1900 roku koszary przy ulicy Körnerstraße, zostały obsadzone przez 4 kompanie z Pommersches Pionier Bataillon Nr. 2, batalion Pomorski powrócił wówczas do Szczecina po 15 latach spędzonych w Toruniu.

Budynek koszar pionierskich przy ulicy Sowińskiego (Körnerstraße) w Szczecinie



Każdy batalion saperski w czasie pokoju posiadał cztery indywidualne kompanie.



1.Kompania – była kompanią pontonową specjalizującą się w budowie mostów pontonowych pokonywaniem i przekraczaniem przeszkód wodnych oraz transportem i przeprawą wodną ludzi oraz sprzętu. Na zdjęciu po prawej widzimy grupę saperów podczas stawiania mostu.



2 i 3.Kompanie – były kompaniami saperskimi i ich specjalnością była budowa okopów, umocnień, fortyfikacji, budynków, linii kolejowych itp. Jednym słowem wszelkie prace budowlano-terenowe.



4.Kompania – była kompanią minerską wykorzystującą techniki i sprzęt górniczy do kopania tuneli pod pozycjami wroga. Tunele te wykorzystywane były później do podkładania materiałów wybuchowych i wysadzanie przy ich wykorzystaniu pozycji przeciwników. Zdjęcie po prawej przedstawia oddział minerski, sądząc po mundurach jest to oddział minerski utworzony z jakiegoś pułku piechoty. Minen-Trupp-Russland-August 1916.


Nie byly to czywiscie



W czasie Wielkiej Wojny podział na specjalizacje nie był aż tak wyraźny. Wydaje się jakby każda indywidualna kompania pionierska zajmowała się wszystkim po trochu, choć wyraźnie można zauważyć że kompanie minerskie pozostały w swojej specjalizacji górniczej. Do obowiązków jednostek saperskich należało również specjalistyczne nurkowanie, wysadzanie obiektów. Wspomnieć tutaj również należny o oddziałach pionierskich zajmującymi się atakami gazowymi, miotaczami granatów oraz reflektorami.


W czasie mobilizacji powołane zostały dodatkowo kolejne dwie kompanie: 1 Rezerwowa Kompania (1 Reserve-Kompanie) oraz 2 Rezerwowa Kompania (2 Reserve-Kompanie). W czasie każdego konfliktu kompanie jak i zresztą bataliony stawały się jednostkami polowymi (feld-bataillon, feld- kompanie). Wiec w rzeczywistosci w 1914 każdy batalion pionierski wystawił 6 kompanii polowych podzielonych na dwa bataliony (I Batalion, Batalionu Pionierskiego oraz II Batalion, Batalionu Pionierskiego).


Pomorski Batalion Pionierów Nr. 2, powołał 6 kompanii, które na dzień 17 Sierpnia 1914 przydzielone były do następujących dywizji.

I Batalion Polowy (I. Feld-Bataillon)

1 Kompania: (3. Dywizja Piechoty – 3. Infanterie Division), 1. Armia

2 Kompania : (4. Dywizja Piechoty – 4. Infanterie Division), 1. Armia

3 Kompania : (4. Dywizja Piechoty – 4. Infanterie Division), 1. Armia

II Batalion Polowy (II. Feld-Bataillon)

4 Kompania: (1. Rezerwowa Dywizja Piechoty – 1. Reserve Infanterie Division), 8. Armia

1 Rezerwowa kompania: (36. Rezerwowa Dywizja Piechoty – 36. Reserve Infanterie Division), 8. Armia

2 Rezerwowa kompania: (3. Rezerwowa Dywizja Piechoty – 3. Reserve Infanterie Division), 8. Armia

Patrzac na to szybko dochodzimy do wniosku ze I Batalion polowy zostal wyslany na front zachodni a kompanie z II Batalionu polowego trafily na front wschodni.

Skomentuj

Heads up! You are attempting to upload an invalid image. If saved, this image will not display with your comment.